موزه‌هاي دراز

منبع: www.hamshahrionline.ir

تاريخی‌و فرهنگی- رضا مرادي غياث آبادي: در جاهاي مختلف ايران، مي‌شود بناهاي بلندي را  پيدا كرد كه پر از تزئينات جذاب و ديدني‌اند، معماري درست و حسابي دارند و از طرفي تك و تنها افتاده‌اند. از همان ابتداي ساخت‌شان بنايي مستقل بوده‌اند و ربطي به بنايي ديگر نداشته‌اند. همين‌قدر مي‌دانيم كه از میل‌ها در دوران باستان براي پیام‌رسانی، پست و راهنمایی راه‌ها استفاده مي‌شده؛ هر چند تزئین‌های عالی آ‌ن‌ها جاي بحث دربارة كاربردشان را باز مي‌گذارد. مناره به معنای «محل نور»، اسم  دیگري  برای میل‌های راهنما و پیام‌رسانی است که با روشن كردن آتش بر بالای آن، مسير به مسافران نشان داده مي‌شده و همچنين با استفاده از پرتوهاي نور، پيام‌هاي رمزي مثل تلگراف به مناطق دورتر فرستاده مي‌شده. در واقع یک مناره، نمونه‌ای با کاربرد بَعدی مورس و تلگراف است که با پوشاندن جلوی پرتوها و سپس کنار بردن آن مانع، پیامی رمزی را ارسال می‌کرده‌اند. در ایران نزديك به سی میل یا مناره منفرد  وجود دارد که اين هفته سراغ ده تا از آن‌ها رفته‌ايم.   بیشتر میل‌های ایران متعلق به سده‌های چهارم تا ششم است و این نمونه‌ها نسبت به مناره‌هاي ديگر از ویژگی‌های معماری بيشتري برخوردارند.  همگی میل‌ها یک پلكان برای بالا رفتن دارند و بعضي‌هاشان هم  (مثل منار گار) دو پلکان مارپیچی و کاملا مجزا دارند. در ورودی پلکان معمولا فاصله زيادي با سطح زمین دارد و  دليلش هم اين است كه هر كسي از آدم گرفته تا جانور، راحت نتواند وارد آن شود.  لك‌لك‌هاي مهاجري كه به خاطر بيماري از قافله عقب مانده‌اند، در  بعضی از مناره‌ها جاخوش مي‌كنند.آن‌ها با ساختن لانه‌اي روي مناره‌ها  تا سال دیگر  منتظر مي‌مانند.   خدا کند که مناره‌ها در محلی پر رفت و آمد باشند یا لااقل درِ ورودی آن‌ها به‌سادگی در دسترس نباشد. در غیر این‌صورت پس از ورود به آن‌ها چیزهای عجیب و غریبی در داخل راه‌پله‌های آن می‌بینید. مناره شمس اين مناره یکی از جدیدترین مناره‌های منفرد ایران است و در دوران زندیه ساخته شده. هر چند تزئينات معماری زیادی ندارد، اما از یک نظر جالب و استثنایی است و آن این که تمامی بدنه مناره با شاخ قوچ پوشانده شده.  البته خیلی از این شاخ‌ها به مرور زمان شکسته شده و از بین رفته‌اند. این مناره در داخل شهر خوی در آذربایجان غربی در يك باغ قرار دارد میل نادري يكي از دورافتاده‌ترین مناره‌های ايران. در یک ناحیه کویری و بسیار خشک در میانه‌های راه بم به زاهدان و در منطقه‌ای به نام نرماشیر قرار گرفته.  اطراف آن ریگزار بسیار خشکی است و تا کیلومترها اثری از آب و آبادانی نیست. این میل در زمان سلجوقیان ساخته شده اما چون در زمان نادرشاه تعمیر و بازسازی شده است، به میل نادری شهرت یافته میل کرات صدها سال است كه اين مناره بر اثر يك زمین‌لرزه‌ کج شده، اما به جز بخش بالایی، هنوز پابرجاست. این بنا که حتی با چنین انحرافی توانسته است سال‌ها برجای بماند، نشان  توانایی‌های مهندسی و معماری ایرانیان است. شکل ظاهری مطّبق این مناره، با دیگر مناره‌ها مقداری تفاوت دارد و بسیار شبیه مناره جام در شرق شهر هرات است.  برج کج پیزا در ایتالیا را همه می‌شناسند و ايتاليايي‌ها با بازسازی، محوطه‌سازی و تبلیغات گسترده، آن را به جهان شناسانده‌اند، اما ما برای میل کرات چه کرده‌ایم؟ ميل كرات در حدود چهل کیلومتری جنوب شهر تایباد در استان خراسان و در نزدیکی مرز افغانستان، كنار گورستان روستایی به نام کرات قرار دارد. اين ميل  هم  مثل خيلي از مناره‌های ایران در زمان سلجوقی ساخته شده مناره ساوه  چند ردیف کتیبه با اشکال گوناگون خط بنایی و آجرکاری‌های هندسی جذاب، از ویژگی‌های این مناره است. مناره ساوه در سال 504 هجری ساخته شده.شهر ساوه به خاطر یک مناره دیگر نیز شهرت دارد و آن مناره‌ای است که بعدها مسجد جامع ساوه در کنار آن ساخته شده است میل خسروگرد چند وقت پيش اگر سراغ اين ميل مي‌رفتيد، حتما لك‌لكي كه بالاي آن لانه‌اي ساخته بود را مي‌ديديد. آجركاري‌هاي اين ميل، خيلي متنوع است و دو رديف كتيبه به خط بنايي هم روي آن به چشم مي‌خورد. اين ميل هزار ساله در ده کیلومتری غرب سبزوار و در نزدیکی روستای خسروگرد قرار دارد. آجرکاری‌های متنوع و دو ردیف کتیبه، از ویژگی‌های آن است  مناره گار این مناره از یک نظر با مناره‌هاي ديگر متفاوت است و آن این که دو پلکان جداگانه برای بالا رفتن دارد. اين پله‌ها کاملا از هم مجزا هستند و کسی که بالا می‌رود با کسی که پایین می‌آید، روبه‌رو نمی‌شود؛ یک طرح پلکان حلزونی شکل. مناره گار در اوایل سده ششم هجری ساخته شده و در نزدیکی روستای گار در جنوب شرقی اصفهان قرار دارد؛ در مسیر راهی که از اصفهان به سوی دریاچه بختگان می‌رود میل نگار در حدود بیست کیلومتری شرق شهر بردسیر در جنوب کرمان، روستایی دورافتاده با مردمانی اصیل و مهمان‌نواز به نام نگار قرار دارد که میل نگار نیز در همین روستا ساخته شده است. این مناره دارای یکی از ارزنده‌ترین کتیبه‌ها به خط کوفی پر نقش و نگار بوده است که با کاشی‌های فیروزه‌ای رنگ ساخته بودند. اما بیشتر این کتیبه‌ها از جای خود خارج شده‌اند و امروزه فقط حفره خالی آن‌ها در بالای مناره بر جای مانده است. ميل نگار در زمان سلجوقیان ساخته شده است میل اژدها میل اژدها در غرب شهر نورآباد ممسنی در استان فارس قرار دارد.این میل کنار یکی از راه‌های مهم باستانی و در دامنه کوهی سنگلاخ و نسبتا سرسبز قرار دارد. میل اژدها یکی از معدود مناره‌هایي است كه از دوران‌ پیش از اسلام  باقي مانده و به احتمال زیاد در زمان اشکانیان ساخته شده است مناره میدان  کتیبه آجرکاری منحصر به فرد این مناره، زمان ساخت آن را سال 453 هجری قمری نشان مي‌دهد. این مناره در حاشیه میدان قدیم شهر ساوه جای دارد و اسم  آن نیز از همین میدان گرفته شده. در میدان کهنه ساوه و گذرهای اطراف می‌شود بازمانده‌هایی از مشاغل کهن و سنتی ایران، همچون «جل‌دوزی» را ديد  میل فیروزآباد روي اين مناره هشتصد ساله مي‌توانيد یکی از ارزنده‌ترین و زیباترین نمونه‌های هنر کتیبه‌نگاری را به خط بنایی ببينيد. این مناره در کنار روستای فیروزآباد در ده کیلومتری جنوب شهر بردسکن قرار دارد. بردسکن هم در چهل کیلومتری غرب کاشمر در استان خراسان واقع شده است. فیروزآباد یکی از مهم‌ترین نقاط کشت زیره در ایران است و در اواخر بهار، بوته‌های زیره، مناره را احاطه مي‌كنند.

کشف چهارمین بنای بزرگ هخامنشی در تخت جمشید

کشف چهارمین بنای بزرگ هخامنشی در تخت جمشید

چند وقت پیش مطلبی در مورد کشف یک بنا در شهرستان نورآباد ممسنی در روزنامه اعتماد ملی چاپ شده بود که در قسمت ذیل به طور کامل و عینا نقل شده است.لازم به توضیح است که این مطلب دارای دو اشتباه تایپی است که در متن زیر با خط (سهلیان =فهلیان  و صخامت =ضخامت)مشخص شده است.

 

ایسنا: به گفته سرپرست ایرانی هیات کاوش شهرستان نورآبادممسنی در استان فارس یکی از کهن ترین پایگاه های باستانی ایران باستان در منطقه سهلیان این شهرستان کشف شد.علیرضا عسگری با بیان این مطلب افزود:تلاش های گسترده باستان شناسان برای شناخت سرزمین های بین تخت جمشید (پارسه)و شوش دآنیال ،نتایج ارزنده ای داشت؛این پژوهش ها در پی خواندن صدها لوح باستانی و استخراج نام ده ها شهر باستانی از لوح های تخت جمشید(پارسه)انجام می شوند.او یادآور شد:در این چارچوب،پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری اجرای طرح شناسایی مناطق بین دو مرکز مهم تمدنی ایران باستان را آغاز کرده است که در نخستین مرحله ،یکی از مهمترین پایگاه های باستانی  در منطقه سهلیان فارس در شهرستان نورآباد ممسنی کشف شد که از این شهر در کتیبه های تخت جمشید (پارسه) با عنوان «لیدوما» نام برده شده است.در این فصل ،محوطه های باستانی سروان کاوش شدند و یکی از بناهای مهم حکومتی شناسایی شد.از این بنا،پایه ستون های متعددی به سبک هنر هخامنشی به دست آمده است.پایه ستون های کشف شده به نقش گل های هشت پر(لوتوس) و شیارهای برگ نخلی شکل مزین اند.ابعاد پایه ستون ها برابر کاخ صد ستون تخت جمشید (پارسه)و قطر هر پایه ستون بیش از یک متر است.صخامت دیوارهای بزرگ این بنا و قطر پایه ستون های آن نشان می دهند که این بنا 15 متر ارتفع داشته است.

شورای شهر یا شورای شهرداری؟

بحث خود را با این پرسش مهم آغاز می کنم،آیا شورا متعلق به شهر است یا به شهرداری؟به عبارت دیگر،ما با شورای شهر سروکار داریم یا با شورای شهرداری؟

در اکثر کشورهای دارای نظام شورایی ،دامنه وظایف شورا گسترده است و آنها در این راستا به اداره امور و مدیریت شهری می پردازند.اما بحث ما در مورد شورای شهری ایران است و از این منظر به بررسی اجمالی آنها می پردازیم.

در قالب سوال فوق می توان به وضعیت شوراها پرداخت،چراکه این روزها  بازار انتخابات گرم است و نامزدهای شورای شهر وعده ها و شعارهایی سر می دهند که جای تامل و تفکر دارد.برخی از نامزدهای شورای شهر وعده هایی می دهند که امکان تحقق آن ها در این زمان کوتاه وجود ندارد.این افراد گویی از نظام مدیریت شهری کشور بی اطلاع هستند.قابل توجه این دوستان باید ذکر شود که،ریس جمهور ما از دل شورای شهر بیرون آمد و در مقام شهردار ایفای نقش کردند، سپس به مقام ریاست جمهوری کشور نائل شدند. بحث مهم این است هر چند که ایشان از کم و کیف نظام مدیریت شهری کشور آگاه بودند و وعده هایی را برای بهبود آن دادند اما تا کنون ،گام اساسی در این راه برداشته نشده است.نامزدهای شورای شهر باید با بینش قوی وارد عرصه انتخابات شوند چراکه بدون بینش قوی نمی توانند به وعده های خود عمل کنند.

در راستای وعده های  برخی از نامزدهای شورای شهر باید گفت که ،ابتدا بایستی وظایف و کارکردهای شورای شهر را مد نظر قرار دهیم،سپس به وعده دادن بپردازیم.برای نمونه برخی از آنها به تحقق جامعه مدنی و دموکراسی اشاره کرده اند،این دوستان نیم نگاهی هم به پیش فرض های جامعه مدنی نداشته اند چه رسد به باقی قضایا.آیا شوراهای کنونی اعمال حق حاکمیت ملت هستند؟

بحث دیگر در ارتباط با وظایف و کارکردهای شهرداری های کشور است،وظایف شهرداری ها در نظام مدیریت شهری تا چه میزان است؟شهرداری ها تا چه حد اختیارات قانونی دارند؟آیا با این اختیارات و وظایف،شورای شهر می تواند به وعده های خود جامعه عمل بپوشاند؟

بحث دیگر،عملکرد شوراهای قبلی است،آیا شوراهای قبلی به وعده های خود عمل کردند؟تا چه میزان به وعده های خود عمل کردند؟پرسش دیگری مطرح می شود:موانع و مشکلات اجرایی تحقق وعده ها و برنامه های شورای شهر کدامند؟

با نزدیک شدن انتخابات شورای شهر و روستا یادداشتی را تهیه کردم که در دو بخش ارائه می شود.جهت آشنایی شهروندان عزیز مطالب بخش اول از سایت های مختلفی گردآوری شده است و بخش دوم پرسش هایی است که ذهن نگارنده را به خود مشغول کرده است:

 

بخش اول :سیر مدیریت شهری در ا یران

فعالیتهای شهرداری را به شکل نوین بی‌تردید باید مربوط به دوره بعد از مشروطیت دانست. این دوران با تصویب قانون بلدیه در دوره اول مجلس شورای ملی به سال 1286 هـ.ش، آغاز گردید. نخستین شهرداریی که براساس قانون جدید تأسیس شد، شهرداری تهران بود که با تشکیلات جدید در همان سال (1286) تقریباً بلافاصله پس از تصویب قانون پایه‌گذاری شد و با تشکیلات جدید آغاز به کار کرد. پس از آن تا سال 1304، یعنی آغاز سلطنت پهلوی اول، مجموعاً 16 شهرداری ایران تأسیس شد.
قانون بلدیه (1286 هـ . ش.) با عدم موفقیت روبه‌رو شد. برخی از بخشهای آن به طور کلی به مرحله اجرا در نیامد و برخی دیگر به صورتی ناقص تحقق پیدا کرد و با مشکلاتی روبه رو شد. علت آن بود که نه مردم و نه دولت، هیچ یک از آمادگی لازم برای تحقق این قانون برخوردار نبودند. همراه و مقارن با تصویب قانون بلدیه سال 1286 هـ . ش . قوانین دیگری نیز به تصویب رسید: ابتدا قانون انجمنهای ایالتی و سپس قانون تشکیل ایالات و ولایات و دستورالعمل حکام. اما دلایلی چند جریان عادی و تکامل تدریجی حرکت به سوی شکل‌گیری نظام دموکراتیک را متوقف کرد یا با مشکلات فراوان مواجه ساخت.

در دوره سلطنت رضاخان، تأسیس شهرداریها تسریع یافت، به طوری که تا پایان سلطنت وی، بالغ بر 136 شهرداری تأسیس شد. شهرداریها در این دوره ، سازمانی کاملاً دولتی بودند. در سال 1309 ، قانون بلدیه لغو شد و قانون جدیدی تصویب شد که به موجب آن تأکید بر وابستگی انحصاری شهرداریها از حیث مالی و به تبع آن اداری و اجرایی به دولت و بودجه ملی ـ دولتی بود.
در دوران سلطنت پهلوی دوم نیز تغییراتی در قوانین اداره شهرها به وجود آمد. در سال 1328 قانون جدیدی تصویب شد که در شرایط تعیین شهردار، حقوق و مزایای او و همچنین واگذاری برخی اختیارات تازه به انجمنهای شهر تغییراتی ایجاد شده بود . در سال 1331 در لایحه الحاقی به قانون سال 1328، اختیارات انجمنهای شهر و قدرت مردم افزایش یافت.
از سال 1332 به بعد، بنا به دلایل سیاسی، تغییراتی در قانون سال 1331 ایجاد شد که در نهایت منجر به کاهش قدرت مردم شد. علاوه بر این، در دوران قبل از انقلاب، دو قانون نوسازی و عمران شهری و تأسیس شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران تصویب شد که به موجب ماده 7 قانون اخیر، شهرداریها مکلف به اجرای مصوبات این شورا بودند.

در زمان قبل از انقلاب، در بسیاری از شهرهای ایران از جمله تهران، انجمن شهر تشکیل شد، لکن چون اعضای این انجمنها بیشتر از طبقات ذی نفوذ و یا کسانی بودند که دولت و رژیم گذشته به آنان اعتماد داشت، این انجمنها نتوانستند منشأ اقدامات مؤثری شوند. شهرداران در واقع مدیر مطلق‌العنان شهر بودند.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی، با توجه به تغییر بنیادین نظام سیاسی کشور، بر اداره شورایی کشور (در سطوح مختلف کشوری، استانی، شهری و روستایی) در قانون اساسی تأکید ویژه‌ای شده، به‌طوری که یک فصل از قانون اساسی به شوراها اختصاص یافته است.

مطابق اصل 100 قانون اساسی (برای پیشبرد سریع برنامه های اجتماعی، اقتصادی، عمرانی، بهداشتی، فرهنگی، آموزشی) و سایر امور رفاهی از طریق همکاری مردم با توجه به مقتضیات محلی اداره امور هر روستا، بخش، شهر، شهرستان یا استان با نظارت شورایی به نام شورای ده، بخش، شهر، شهرستان یا استان صورت می‌گیرد که اعضای آن را مردم همان محل انتخاب می‌کنند.
در سطح شوراها، شورای اسلامی شهر جایگزین انجمن شهر شد و وظایفی که بر عهده این انجمن بود، برعهده شورای اسلامی واگذار گردید. براساس لایحه (تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور و انتخابات شهرداران)، انتخاب شهردار بر عهده شورای اسلامی شهر و صدور حکم آن در شهرهای با جمعیت کمتر از دویست هزار نفر برعهده استاندار و در شهرهای بزرگتر برعهده وزیر کشور گذارده شد. مسایل و مشکلات ناشی از جنگ تحمیلی هشت ساله مانع از تحقق شورای اسلامی شهر گردید.

در سال 1375 ( قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران) به تصویب مجلس شورای اسلامی و سپس تأیید شورای نگهبان رسید و در تاریخ 11/4/75 برای اجرا از طرف رئیس جمهور به وزارت کشور ابلاغ شده است.
این قانون دارای پنج فصل و نود و چهار ماده و پنجاه و یک تبصره می باشد. فصل اول این قانون تشکیلات شوراها را مورد بررسی قرار میدهد. فصل دوم درخصوص انتخابات (شرایط انتخاب کنندگان و انتخاب شوندگان)، و فصل سوم درخصوص وظایف شوراها (برحسب سطح تشکیلاتی در روستا، بخش و شهر) می باشد. فصل چهارم درخصوص رسیدگی به تخلفات است، و بالاخره فصل پنجم سایر مقررات را مورد بررسی قرار میدهد.
در مجموع، در فاصله سالهای 1358 تا سال 1375، تعداد 167 شهرداری جدید در کشور تأسیس شده است. در سال 1375 تعداد شهرداریهای کشور به 650 شهرداری رسید. تحولات مهم این دوره کاهش حمایتهای مالی دولت از شهرداریها می باشد، به طوری که شهرداریها مجبور به اتکا به منابع داخلی شده اند.

اهداف مدیریت شهری در ایران

در ایران منابع مختلفی اهداف مدیریت شهری را تعیین می‌کنند که عمده‌ترین آنها عبارتند از: قانون شهرداریها، برنامه های توسعه اقتصادی ـ اجتماعی و فرهنگی کشور و طرحهای توسعه شهری.
در قانون شهرداریها سه دسته از اهداف قابل استخراج است که عبارتند از:

1.تأمین و ارائه خدمات شهری.
2.عمران شهری و ایجاد و تجهیز امکانات لازم برای مقابله با مسایل شهری. در طرحهای توسعه شهری عمدتاً به بعد کالبدی توسعه شهر پرداخته شده است.
3.توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور (78-1374) به اهدافی چون توسعه اندیشیده شهرها، بهبود وضعیت آب، سوق دادن شهرداریها به سمت خودکفایی با ایجاد شوراهای اسلامی، اداره اقتصادی واحدهای ارائه کننده خدمات شهری، بهبود تأسیسات جمع‌آوری و دفع فاضلاب، بهبود امور حمل و نقل و ترافیک، افزایش ایمنی شهرها، بهسازی نوسازی و بازسازی بافتهای باارزش، گسترش تحقیقات شهری، بهبود شرایط زیست محیطی و جلوگیری از تخریب فضای سبز شهری و امثال آن اشاره کرد.

مدیریت شهری

مدیریت یعنی کار کردن با افراد و گروهها برای رسیدن به مقاصد سازمان. وظایف مدیریت عبارتند از برنامه‌ریزی، سازماندهی، نظارت و انگیزش. تمامی این وظایف برای مدیریت شهری نیز متصور است. مدیریت شهری باید برای شهر برنامه‌ریزی کند، فعالیتهای شهر را سازمان دهد، بر فعالیتهای انجام شده نظارت کند، حتی برای انجام بهینه امور، انگیزش لازم را در سازمان مدیریت شهری و سایر سازمانها و شهروندان ایجاد نماید. به نقل از پاول‌هوس و کنت ایچ بلانچارد: معمولاً مدیریت شهری به عنوان زیر مجموعه‌ای از حکومت محلی تعریف شده و شهرداری‌ خوانده می شود. همچنین مدیریت شهری به مثابه نظامی است که دارای ورودیها و خروجیهای مشخصی باشد.

الگوهای اداره شهر در کشورهای خارجی

 

نظام مدیریت شهری در کشورهای مختلف از شیوه های متفاوتی پیروی می کند. در آمریکا و به طرز مشابهی در انگلستان، آلمان، فرانسه و کشورهای اسکاندیناوی، سه الگوی مدیریتی وجود دارد :

الگوی شهردار ـ شورا :

در این الگو کارگزاران شهر (شهردار ، شورای شهر و غیره) با رأی مستقیم مردم به سمتهای خود برگزیده می شوند و کارگزاران سازمانهای مختلف شهرداری نیز از جانب شهردار یا شورای شهر منصوب می شوند. این الگو در واقع همان الگوی شهردار ضعیف است.

الگوی کمیسیونی هیئتها و کمیسیونرها:

در این الگو اعضای هیئتها و کمیسیونهای مختلف شهر را مردم مستقیماً انتخاب می کنند و اینان تمام امور مدیریت شهری را خود به عهده می‌گیرند و انتصاب مدیران سازمانهای مختلف شهرداری از جانب ایشان صورت می‌گیرد. اعضای هیئتها ممکن است یکی را از میان خود به عنوان شهردار انتخاب کنند، ولی به سبب این سمت از حقوق و اختیارات بیشتری برخوردار نمی شود، حتی اگر شهردار مستقیماً با رأی مردم انتخاب شود، مقامی تشریفاتی دارد و ممکن است فقط مسئولیت امور عمومی را به عهده گیرد.

الگوی مدیر شهر (شورا ـ مدیرشهر):

در این الگو مردم اعضای شورای شهر را انتخاب می‌کنند و اعضای شورای شهر مدیری را برای اداره امور شهر به استخدام شهر در می‌آورند. در اینجا، قدرت اصلی در اختیار اعضای انجمن شهر است و شهردار ممکن است (با انتخاب مردم) وجود داشته باشد. در این صورت نیز، مانند الگوی شهردار ضعیف، نقش وی بیشتر تشریفاتی و نظارت عالیه است. و یا ممکن است شهردار وجود نداشته باشد و مدیر شهر کلیه اقدامات اجرایی را که معمولاً شهرداران به عهده می‌گیرند، انجام دهد.

بخش دوم:

آیا شهروندان نورآباد از وظایف و اهداف شورای شهر آگاه هستند؟آیا آنها فلسفه وجودی شورای شهر را می دانند؟آیا آنها شورای شهر را همانند مجلس تصور می کنند؟آیا خواسته های شهروندان نورآباد از شورای شهر همانند نمایندگان مجلس است؟آیا شهروندان نورآباد با دیدگاه طایفه ای و قبیله ای به پای صندوق های رای می روند؟آیا آنها به دموکراسی اعتقاد دارند؟آیا شرایط یک جامعه مدنی را می دانند؟آیا در جامعه مدنی طایفه حرف اول را می زند؟آیا طوایف با جمعیت کم باید از بین بروند؟آیا آنها شایسته نیستند؟آیا نظام شایسته سالاری حاکم است؟آیا اعضاء  منتخب شورا به صلاح و منافع شهر می اندیشند یا به صلاح و منافع طایفه؟آیا اعضاء منتخب شورای شهر با مفاهیم شهر آشنا هستند؟آیا آنها می دانند توسعه شهری چیست؟آیا می دانند مدیریت و اداره شهر چگونه است؟آیا می دانند فلسفه وجودی شورای شهر چیست؟آیا قبل از انتخابات با اهداف و آرمان های شورای شهر آشنا هستند؟آیا شهروندان نورآباد از پاسخگویی و مسئولیت پذیری اعضاء شورا آگاه هستند؟آیا مدیریت مشارکتی در شهر اجرا می شود؟آیا شورای شهر با پیمایش دقیق شهردار را انتخاب می کند؟آیا سلیقه ها در این انتخاب بی تاثیرند؟آیا طایفه در این انتخاب بی تاثیر است؟آیا شهردار انتخابی بهترین گزینه است؟آیا شهردار به طور غیر مستقیم منتخب شهروندان است؟آیا مردم به طور غیر مستقیم شهردار را انتخاب کردند؟آیا شهروندان از ارتباط شورای شهر و شهردار آگاه هستند؟آیا آنها وظایف شهردار را می دانند؟آیا از فرایند انتخاب شهردار آگاه هستند؟آیا شهردار نورباد بدون سوگیری به مدیریت شهر می پردازد؟آیا شهردار در برابر شهروندان پاسخگوست؟آیا فعالیت شورای شهر و شهرداری برای تمامی شهروندان شفاف است؟آیا آنها از کارشناسان خبره در امر توسعه شهری و مدیریت شهری استفاده می کنند؟آیا آنها در برنامه ریزی و مدیریت شهر از سیستم طایفه ای پیروی می کنند؟آیا طایفه بر شهر حاکم است؟آیا مدیریت شهر به دست یک طایفه است؟آیا مردم شهر به یک طایفه رای دادند؟آیا روستاها در انتخاب شورای شهر نقش دارند؟آیا روستاها باید در انتخابات شورای روستا شرکت کنند؟آیا رشد شهری همه جانبه است؟آیا رشد کالبدی شهر همه جانبه است؟آیا توسعه شهری همه جانبه است؟ آیا افراد کاردان به عدالت اجتماعی در شهر توجه می کنند؟آیا برنامه شهر بر اساس عدالت اجتماعی تدوین می شود؟ آیا تمامی قشر ها در نظر گرفته می شوند؟

تپه نورآباد

Sarab Bahram Thermal Spring, Mamasani

 

 

This spring is located near the Chenar Shahijan-Noor Abad Road. It has mineral water containing sulphur which is equally efficient in curing diseases

Sefid Castle, Mamasani

  This castle is located 15 km. north of Noor-Abad, it dates back to the Elamite era. It is believed that in 5th century, it was one of the famous castles of Esmailians and in the year 654 AH it was destroyed by Holakoo Khan the king of the Mongols

Fahliyan River, Mamasani

      This river is formed by the adjoining of the "Shesh Peer" and "Rood Peer" Rivers and after passing the Qaleh Sefid Mount, enters the Fahlian Plain. This river irrigates a vast area of the region crosses a deep valley called the "Tang-e-Abjan" and in a region named Bardangan, joins the Katikoor River. It finally flows to south and creates the natural border between Mamasani and Gachsaran.The course of this river is one of the most attractive landscapes of the region and its banks are used as recreational areas